06-12-07

Beloning en straf

Wanneer zich prijzenswaardige karaktertrekken bij het kind manifesteren, dienen we deze te prijzen en aan te moedigen en te belonen met iets waarvan we weten dat het kind er veel van houdt. We zouden het kind zelfs publiekelijk moeten prijzen zodat het goed begrijpt dat zijn gedrag gewaardeerd wordt.

Dit zal het in zijn houding versterken. Als het fouten maakt en het laat af en toe een steek vallen, moeten we het kind daarmee niet meteen confronteren; we dienen dat door de vingers te zien en niet nog eens alle verborgen onvolkomenheden te gaan onderzoeken. Ook hoeven we het niet ter sprake te brengen op een manier van, ‘dat kan een ieder overkomen’ om het hem/haar toch te laten voelen.

Wanneer we zien dat het kind zich er van bewust is maar er het liefst zelf helemaal niet over spreekt en het verborgen wil houden, brengen we het niet ter sprake. Als we dat wel zouden doen, put het kind daar moed uit en herhaalt het steeds dezelfde fouten en trekt zich niets aan van wat er ook gezegd wordt. Wanneer het kind doorgaat dezelfde vergissing te begaan, is het beter om het onder vier ogen te corrigeren en de nadelen van zijn/haar gedrag aan hem/haar uit te leggen.

In zwaardere gevallen moet het gewaarschuwd worden dit niet meer te doen, want indien dit soort dingen bekend worden over hem/haar zou het hem/haar beschamen. Het is niet goed om een kind langdurig of herhaaldelijk te berispen, want dat moedigt het kind juist aan niet meer te luisteren en tegen die woorden in te gaan. Ook vermindert het de invloed van het goedgemeende advies.

De moeder (of vader) moet zich het gewicht van die woorden beseffen en zich zoveel mogelijk onthouden van voortdurende berispingen. De moeder dient het kind respect voor de vader bij te brengen, dit kan een bijdrage zijn om te voorkomen dat het kind zich slecht gaat gedragen. 

13:44 Gepost door Moge Allah mij vergeven wanneer ik fouten heb gemaakt en Allah weet het beste! | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.